Vijf perfecte Valentijnsongs

2016-01-17 12.34.11 1

Mocht het je nog niet ontgaan zijn: Morgen is het Valentijnsdag! Dé dag om je liefde te laten blijken aan je lover, beste vriendin, moeder of de hond van de buren. Maar misschien is dit ook de dag om je crush te laten weten wat je voor hem voelt…? Anyway, wie je vandaag ook de liefde gaat verklaren, doe het vooral met de volgende liedjes. Want muziek zegt soms meer dan 1000 woorden.

Voor je crush
Ben je hopeloos verliefd op iemand, maar weet diegene dat niet? Wacht dan niet langer en laat het de lucky one weten! Durf je geen whatsappje of Valentijnskaartje te sturen? Laat de persoon in kwestie dan eens naar dit nummer van Kate Nash luisteren. “I wish I was your favorite girl. I wish you thought I was the reason you’re in the world.” Wedden dat hij/zij boodschap moet snappen?

Voor je prille liefde
Ben je al een stapje verder en zijn jullie aan het daten? Congrats! Dit is altijd een spannende fase, want het is nooit duidelijk of dit gewoon een fling is, of dat het een potentiële relatie wordt. Wil je vandaag meer duidelijkheid van je date? Laat hem/haar dit nummer horen. “Are you mine?” zingt Lilly Allen. Duidelijker kan toch niet… toch?

Voor je aan/uit liefde
Kan je niet met, maar ook niet zonder elkaar? Zet dan dit nummer van Adele op, zodat het voor eens en altijd duidelijk is dat je toch liever met hem/haar bent.

Voor je romantische liefde
Dit nummer van Coldplay is zó romantisch dat je er bijna van smelt. Dus wil je je partner laten weten hoeveel je van hem/haar houdt? Zet dan vooral dit nummer op! “Look at the stars, look how they shine for you”, “Your skin and bones, turned into something beautiful, and you know for I’d bleed myself dry”. Oh zwijmel zwijmel, so romantic.

Voor je ware liefde
Ben je de ware tegengekomen? Lucky you! Laat je eeuwige liefde door middel van dit nummer weten wat je voor hem/haar voelt. Maar zeg er wel even bij dat het stukje “When food is gone, you are my daily meal” niet al te letterlijk genomen moet worden, voordat je liefste nog gekke kannibalistische ideeën over je krijgt…

Fijne Valentijn! ❤

 

 

Gift Guide – Voor Muzikale Mannen

Hohoho, stop de tijd! Over anderhalve week is het alweer Kerst. Zo snel al…?! Shit! Waarschijnlijk moet je nog cadeaus kopen, een kerstdiner verzinnen en een party outfit bij elkaar sprokkelen. Laat de kerststress maar beginnen…

Aangezien het nog best lastig kan zijn om een leuk kerstcadeau te scoren voor jouw muzikale vriend/broer/neef/vader, heb ik weer een gift guide in elkaar geflanst, zodat je niet meer hoeft te brainstormen over het perfecte cadeau. Scheelt weer een hoop stress 😉

 

T-Shirt, €14,99 H&M

Lekker zingen met The KIK

Ruim twee jaar geleden had ik mezelf een keer voor de grap opgegeven voor een zangworkshop van Pearl Jozefzoon, wat deel uitmaakte van Gotta Sing?!. Gotta Sing is een initiatief van Music Matters, een Rotterdamse muziekstichting en is bedoelt voor jongeren tussen de 14 en 20 jaar oud. Tien bekende Nederlandse artiesten geven een zang/rapworkshop van 2,5 uur, voor maar 5 euro. Vorig jaar had ik me opgegeven voor de workshop van Sabrina Starke. Helaas had ik toen geen tijd ervoor, dus die heb ik moeten laten schieten (keihard huilen). Maar dit jaar kwam de herkansing: ik had me opgegeven voor een workshop van The KIK. Hoewel ik al twee jaar te oud ben voor de workshops, werd ik toch ingeloot. OH YEAAAH!

Woensdagavond 4 juni was het zo ver. De workshop werd in Studio de Bakkerij gegeven. Natuurlijk was ik weer eens fashionable te laat en bij aankomst was iedereen dus al aanwezig. Ook Dave von Raven en Arjen Spies van The KIK waren er al. Dave vertelde dat ze eerst bij Rotown zaten, omdat ze dachten dat de workshop daar werd gegeven. Na een uurtje kwamen ze erachter dat het dus niet in Rotown was, om vervolgens door de zeikregen te racen naar Studio de Bakkerij… Tja, zelfs voor een bekende band valt het artiestenleven soms zwaar. De workshop ging van start. Eerst vertelden Dave en Arjen (Dave natürlich met een plat Rotterdams accent) veel over zichzelf. De heren gaven toe dat ze zich totaal niet voorbereid hadden op de avond. Ook hadden ze nog nooit een zangworkshop gegeven. Dat werd dus flink improviseren! Dave en Arjen begonnen met het eerste nummer wat we voor die avond hadden moeten instuderen: Spiegel Spiegel. Wat leuk, een privé optreden! Vervolgens was de groep aan de beurt om het nummer te zingen. Spiegel Spiegel is tweestemmig en ik vond het ook behoorlijk eng om dat voor het groepje en de mannen van The KIK te zingen. Daarna mochten we het tweede nummer van die avond zingen: Cupido. Arjen wilde graag dat we een tweede stem bij het refrein bedachten. Uiteindelijk was het een aantal van ons gelukt om het refrein vijfstemmig te zingen. Arjen vond het tof en voor ons was de missie geslaagd.

IMG_1603654098796

Eigenlijk waren we al klaar met de workshop, maar we moesten nog drie kwartier. Om de tijd te vullen gingen we om de beurt een liedje zingen. De meeste mensen uit het groepje konden zichzelf begeleiden op gitaar en zongen een eigen nummer. Ik kan dat niet (note to self: LEER NOU EENS GITAAR SPELEN!) en de nummers die ik wilde doen kon Arjen niet spelen. Lastig. Uiteindelijk opperde ik Let It Be van The Beatles. Niet dat ik de tekst kende, dus dat werd “Lalalalala speaking words of wisdom, let it beeee”. Oeps… Vervolgens gaven Arjen en Dave nog een klein optreden voor ons. En toen was de workshop voorbij.

Na de workshop gingen we met een wat kleiner groepje nog wat drinken. Daar vertelden Dave en Arjen nog wat leuke info over zichzelf. Dave vertelde dat-ie na een gigantisch MacDonald’s menu de dag daarop amper had gekakt (cool story bro). Arjen vertelde dat als hij honger heeft zelfs een piemel weg krijgt. Maar dan moet het wel een broodje met saus. Naast een hoop onzin hadden we ook nog wel normale gesprekken, vooral over het artiestenleven. De heren van The KIK zijn echt ontzettend aardig en ook nog eens grappig. Daarnaast is er echt geen spoortje van sterallures te bekennen bij de mannen, terwijl ze zelfs huisband van DWDD zijn geweest.

Rond half 11 had iedereen het wel gezien en ging ik naar huis. Met een gigantische adrenaline-rush en een big smile. Want dit was een avond om nooit meer te vergeten.

IMG_20140604_213627

Queens of the Stone Age live @ Ziggo Dome

Dinsdagavond 26 november was het ein-de-lijk zover: ik ging naar Queens of the Stone Age! De band stond op m’n ‘Wie wil ik ooit nog een live zien’-lijstje en was dan ook super blij dat ze naar Nederland kwamen. Toen de kaartverkoop startte had ik gelijk een staanplaats-kaartje kunnen scoren, dus de avond kon al niet meer stuk. Of toch wel?

Veel later dan gepland kwamen we bij Ziggo Dome aan. Hierdoor heb ik het eerste nummer gemist, wat You Think I Ain’t Worth A Dollar, But I Feel Like A Millionaire bleek te zijn. Balen! Gelukkig had ik wel het tweede nummer, No One Knows, meegekregen. Een goed begin van een super tof concert!

Een paar zure recensenten vonden het geen geslaagd optreden, maar daar ben ik het totaal niet mee eens. Zo beweren ze dat het geluid één grote brei aan herrie was. Daar heb ik overigens niets van gemerkt. Het geluid was voor de verandering eens een keer niet zo hard en alle nummers klonken gewoon prima.

Ook schreven de recensenten dat Josh Homme en z’n bandmates de zaal niet meekreeg. Volgens hen kwam het door de zanger, maar ik ben er van overtuigd dat het aan de mensen zelf lag. De gemiddelde leeftijd van het publiek lag rond de 35-40 jaar en ik had totaal niet verwacht dat er zulke ‘oude’ mensen op zo’n band af zouden komen. Niemand ging los; ze bleven allemaal stilstaan. Zelfs een knikkend hoofd was al teveel moeite voor sommigen. Ook vonden ze het lastig om hun mond dicht te houden tijdens de ballads. Iets waar ik me vreselijk aan heb geërgerd. Ga lekker in een kroeg bier zuipen en stom ouwehoeren, maar niet tijdens een concert.

Los van het publiek en dat ik het eerste nummer had gemist, vond ik het een geweldige avond. Ze speelden behoorlijk wat nummers van hun nieuwe album, maar ook klassiekers als Go With The Flow, Burn The Witch, Sick Sick Sick en Make It With Chu. Ook deden ze mijn all time favorite Little Sister, yaay! Josh Homme had een snelcursus Nederlands gehad en zei regelmatig ‘dankjewel’. Jep, deze avond was meer dan geslaagd. Als Queens of the Stone Age ooit weer naar Nederland komt, ben ik er zeker weten weer bij!

Gejat van 3fm.nl

Gejat van 3fm.nl

 

Paramore live @ HMH

Zo’n aantal maanden terug stonden ze op Pinkpop en afgelopen donderdag waren ze weer in ons kikkerlandje: Paramore! De band stond hoog op het lijstje van bands waar ik naar toe MOET. Hun nummers hebben m’n gebroken hart weer geheeld, deelden mijn woede en ik heb twee nummers van hun gecoverd met m’n bandjes. Ik was dan ook heel erg blij dat ik samen met vriendin K. een kaartje had weten te bemachtigen.

Even leek het erop dat Paramore niet lang meer zou bestaan. In 2010 vertrokken drummer Zac en z’n broertje, gitarist Josh Farro. Gelukkig herpakten Hayley Williams, Taylor Yorke en Jeremy Davis zich en sloegen terug met een nieuw album, vol met verwijzingen naar het vertrek van de broers. Erg grappig om naar te luisteren.

Maar goed, het concert dus. In het voorprogramma stond de Nederlandse band MakeBelieve. Veel kan ik daar niet over zeggen, aangezien K. en ik te laat waren voor die band. Rond kwart over 9 kwam Paramore het podium op en begonnen met twee nummers van het nieuwe album. Het leek erop dat het publiek er nog even in moest komen. Maar tijdens de klassiekers That’s What You Get, Decode en Ignorance ging iedereen los. Met het nummer Misery Business sleepte Hayley een fan het podium op. Ene Djorgie had de avond van z’n leven en ging tijdens z’n one minute of fame helemaal los op het podium. Als toegift speelde Paramore drie nieuwe nummers, met als afsluiter de nieuwste hit Still Into You.

Hoewel Hayley niet altijd even zuiver zong en ik vooral tegen achterhoofden aankeek, was het echt een geweldige avond. De band heeft laten zien dat ze Zac en Josh niet nodig hebben. Paramore is terug. En hoe!

m1mx6c5a8l9t_std1024

Muse live @ Ziggo Dome

Na meer dan een half jaar wachten, was het afgelopen maandag dan eindelijk zo ver: MUSE! Op de dag van het concert hadden vriendlief en ik een half jaartje, dus dubbel feest! Samen met hem ging ik naar Ziggo Dome. Dit was de derde keer in een half jaar tijd dat ik daar naar toe ging, dus inmiddels kan ik het Ziggo Dome wel dromen.

Vriendlief en ik hadden staanplaatsen, wat achteraf gezien niet zo handig was. Allebei zijn we niet echt lang en de rest van Nederland wel, dus helaas konden we voornamelijk achterhoofden bekijken i.p.v. Muse.  Maar los daarvan was het wel heel vet!

De show begon met Unsustainable. Veel mensen vonden dit nummer geen ‘Muse-waardig’ nummer (vanwege de dupstep), maar live kwam het goed tot z’n recht. Vervolgens speelden ze veel nieuwe, maar ook oude nummers, zoals Hysteria en New Born. Mijn favorieten Supermassive Black Hole en Knights of Cydonia deden ze ook, yaay!

2012-12-17 21.51.30

Muse was live heel sterk en het klonk bijna hetzelfde als de plaat. Naast dat het muzikaal heel goed was, hadden ze een mooie lichtshow, wat het echt afmaakte. Een grote omgekeerde piramide, die uit het plafond kwam, diende als een scherm. Frontzanger Matthew Bellamy had een paar weken terug tijdens een optreden z’n voet gebroken, maar tijdens de show merkte we daar (gelukkig!) vrij weinig van. Leuk was dat bassist Chris Wolstenholme ook een nummer ging zingen.

Ook al heb ik er bijna geen zak van gezien, toch heb ik totaal geen spijt dat ik ben gegaan. Volgend jaar staan ze in de Amsterdam Arena en stiekem wil ik weer. Hopelijk zijn er nog kaartjes!

2012-12-17 21.02.05

 

The Black Keys @ Ziggo Dome

Maandagavond 3 december ging ik samen met m’n MATTIES 4 EVAAHHH, ook wel M., naar The Black Keys in Ziggo Dome. Omdat we een beetje laat waren met kaartjes kopen, zaten we op de tweede ring ergens in een hoekje verstopt. Maar thank god hadden we prima uitzicht! Alleen het geluid was iets te hard (hello gehoorbeschadiging no. 273743).

2012-12-03 22.04.46

Na een vaag voorprogramma, waar we niet echt veel van mee hebben gekregen, kwamen ze op: Zanger/gitarist Dan Auerbach en drummer Patrick Carney, vergezeld met een toetsenist en een bassist. De sfeer zat er vanaf het begin al goed in, dankzij het nummer ‘Howlin’ for you’. Ze speelden voornamelijk nummers van hun afgelopen twee albums, maar ‘Girl is on my mind’ en ‘Your touch’ waren ze nog niet vergeten! Een kippenvel moment bij ‘Little black submarines’, waarbij heel de zaal, à 10 000 man, mee zong.

Het publiek ging behoorlijk los, behalve in het vak waar wij zaten. Best wel jammer, want eigenlijk wilden we dansen en losgaan. Godzijdank kon het wel op het einde, toen ze ‘Tighten up’ en ‘Lonely boy’ speelden. Als toegift kregen we ‘Everlasting light’  en ‘I got mine’, samen met een discobal die opeens uit het plafond kwam.

The Black Keys hebben echt een geweldige show neergezet. De sfeer was leuk en ze speelden ontzettend goed. Ze klonken hetzelfde als op de plaat. In een soort van roes verlieten we de zaal en ik vond het echt jammer dat het alweer voorbij was. De eerst volgende keer zorg ik ervoor dat ik vooraan sta! Wel met oordopjes in m’n oren. Dat wel.

Florence and the Machine live in Heineken Musical Hall

 

Zaterdagavond 24 november was het eindelijk zo ver: Zuslief en ik gingen naar Florence and the Machine! Deze Britse band, bekend van de hits ‘Shake it Out’ en ‘You’ve Got the Love’, trad op in een uitverkochte HMH. Als echte fangirls hadden we een shirt aan van de band en daar aangekomen  hadden we allebei nog een tas van Florence and the Machine gekocht.

 

Nadat we bijna twee uur (!) hebben gewacht, kwamen ze dan eindelijk op het podium. Het decor was in art deco stijl en had af en toe visuals van glas-in-lood, waardoor het net leek alsof we in en een kerk zaten. Na een beetje afstandelijk begin, begon Florence Welch het publiek toe te spreken en maakte grapjes, zoals dat ze deze keer geen magic mushrooms had gebruikt, omdat je toch geen verschil merkt tussen de normale Florence en de Florence die de mushrooms gebruikt heeft.

 

Muzikaal was het heel goed, alleen de zang was af en toe wat minder. Soms zat Florence net tegen vals aan. Maar toen ze heen en weer rende over het podium en stond te springen, zong ze gewoon goed door. Dat wil ik ook kunnen!

Ik vond het een leuk optreden, alleen een beetje jammer dat we zo lang op ze moesten wachten. Helaas houden ze een pauze van een jaar, dus het zal de komende tijd stil worden rondom de band. Ik ben blij dat ik erbij ben geweest!

Nieuwe EP The Pretty Reckless

Echte die hard fans wisten het misschien allang, maar The Pretty Reckless hebben een nieuwe EP uitgebracht, namelijk ‘Hit Me Like A Man’. De rockband, met actress turned singer Taylor Momsen,  hebben na hun succesvolle nieuwe album ‘Light Me Up’ een tijdje niets nieuws meer uitgebracht. Maar daar is nu dus verandering in gekomen!

‘Hit Me Like A Man’ bestaat uit ‘Hit Me Like A Man’, ‘Under The Water’, ‘Cold Blooded’ en de life versies van ‘Make Me Wanna Die’ en ‘Since You’re  Gone’. Er staan maar liefst drie nieuwe songs op. Nieuwsgierig geworden naar de nieuwe songs? Klik dan snel op de onderstaande links.

http://www.youtube.com/watch?v=ogDnZFbkBxY&feature=related

Hit Me Like A Man

http://www.youtube.com/watch?v=X4ilqqy8uFY&feature=related

Cold Blooded

http://www.youtube.com/watch?v=F3crQNx3ob8&feature=related

Under The Water

The Pretty Reckless hebben zich vastgehouden aan hun eigen grungy stijl.  De songs klinken, vergeleken met hun vorige album, wat ‘volwassener’. Dat is ook wel logisch, aangezien Taylor Momsen nog maar 17 jaar oud was toen ze ‘Light Me Up’ schreef.

Ben je enthousiast geworden? Je kan de nieuwe EP ‘Hit Me Like A Man’ downloaden bij iTunes. Er gaan geruchten over een nieuw album, maar wanneer deze uitgebracht gaat worden is een raadsel. To be continued.