#wannabefitgirl

2015-07-23 11.40.07 1_20150723114206729

Het was een doodnormale doordeweekse dag. Ik werd om half 9 wakker, rommelde wat in huis, werkte wat aan m’n scriptie en liep even naar dat afschuwelijke Alexandrium om een cadeautje te scoren voor mijn zusje. Helaas had ik niets leuks gevonden en wandelde weer naar huis. En terwijl ik liep, bedacht ik om weer eens een avondje te gaan sporten. Ik voelde al wat spierpijn opkomen vanwege de balletles van de avond daarvoor en het leek mij wel fijn om een uurtje te gaan stretchen – body art stretch wordt die les genoemd. Eenmaal thuis checkte ik het zomerrooster van de sportschool en zag dat body art stretch om 20:00 uur werd gegeven.

Zodoende stond ik om 20:00 uur op m’n sokken in de zaal. Voor body art stretch hoef je niet per se op je sportschoenen, maar nu stond iedereen te shinen op haar Nikes. Plots begon er bij mij iets te dagen. Shit, dit is een hele andere les! Voor de zekerheid vroeg ik het aan de vrouw die achter mij stond. “Body art? Haha nee, dit is B.B.B.!”, waarna ze mij heel hard uitlachte. Ik had op dat moment twee keuzes: of heel hard wegrennen en mezelf een loser voelen, of gewoon blijven en kijken of ik B.B.B. zal overleven. Ik koos voor het tweede.

De les begon en het ging er gelijk al wild aan toe. Ik vroeg me af wanneer we een minuutje pauze zouden krijgen, want die kwam maar niet en ik was nu al aardig bezweet. Er waren op dat moment nog maar 10 minuten voorbij. De rest van de les bleven we de been- en bilspieren maar trainen. Op het moment dat ik echt niet meer kon mochten we de gewichtjes erbij pakken voor een serie lunges. Ik eet liever lunch dan dat ik lunges doe en er kwam ook geen einde aan die oefeningen. Ik kon niet meer en stopte halverwege, terwijl de dames van 50 jaar oud vrolijk doorgingen. Toen voelde ik me dus alsnog een loser.

42a70a0c6a1ff37f9dacabd5ec5bc6e7

Opeens stopte we met de oefeningen en mochten we de gewichtjes wegleggen. Yeah, de les is eindelijk voorbij! HA JAMMER. Want toen was het tijd voor de buikspieren. Ik rook constant een penetrante zweetgeur voorbij komen. “Gadver, wie stinkt hier zo?”, bedacht ik me. Tijdens de buikseries kwam ik tot de conclusie dat ík de veroorzaker was van die geur. Enfin, tijdens de buikspieroefeningen faalde ik ook weer. Ik kon gewoon niet meer. Daarna mochten we à la strafkamp nog lekker vijf minuten planken, wat ik natuurlijk ook al niet volhield. Na het planken was het ein-de-lijk tijd voor wat ontspanning. En toen was de les voorbij.

“Lekker gestretcht hè?”, vroeg diezelfde vrouw sarcastisch, om vervolgens weer in lachen uit te barsten. Ik lachte maar mee met m’n bezwete tomatenhoofd. De spierpijn in m’n billen voelde ik al opkomen. “Echt stretchen was het inderdaad niet, maar ik vond het toch wel een leuke les.”, antwoordde ik tegen die mevrouw. En ik meende het. Morgen kan ik waarschijnlijk niet meer lopen, maar volgende week ga ik weer. #wannabefitgirl

Funny-fitness-the-dying-fatman

Advertenties

Een gedachte over “#wannabefitgirl

  1. Hahaha! Leuke post! Heel herkenbaar ook. Ik heb het een keer gehad met aquarobics. Ik dacht, lekker een beetje ronddobberen met oudere dames, want wat zij kunnen, kan ik ook! Nou, mooi niet dus! Mijn instructeur was thaibokser, en vond dat we dat ook wel even onder water moesten kunnen. En omdat ik de jongste was, werd ik extra afgebeuld. Nooit geweten dat je in het water ook paars kunt worden, haha! Ben wel terug gegaan, want stiekem waren die lessen heerlijk!
    Succes nog! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s