Mierzoet Valentijnsontbijtje voor je sweetheart

Moet je al kotsen van deze titel? Nou, ik wel. Maar hé, het is bijna Valentijn! Het is tijd voor kleffe romantiek. En hoe kan je je lief nu het beste verwennen op deze dag? Met eten natuurlijk! (Jij dacht waarschijnlijk iets anders, HA! Viespeuk.) Aangezien Valentijnsdag dit jaar op een zaterdag valt, kan je uitpakken met een uitgebreid ontbijt. Laat ik nou toevallig een super lekker Valentijnsontbijt recept voor je hebben:

Honingzoete banaanpannenkoekjes met pruimen en slagroom & sweet trifle van perzikyoghurt met honing en slagroom.

Processed with VSCOcam with f2 preset

Dit recept is gluten- en lactosevrij, dus ook als je een voedselallergie hebt kan je genieten. Daarnaast is dit recept vegetarisch. Helaas niet vegan, want er zit ei doorheen. En ik wilde bijna zeggen dat ze healthy zijn, maar ik had er zoveel honing op gegooid, dat ze niet echt gezond te noemen waren… (Maar wel super lekker.) Benieuwd naar hoe je het maakt? Komt-ieeee:

Voor de Banaanpannenkoekjes (2 personen)
– Een ei;
– Een rijpe banaan (hoe rijper, hoe zoeter);
– (Soja)slagroom;
– Een pruim;
– Honing (naar smaak);
– Kokosolie;
– Een koekenpan;
– Optioneel: Gekleurde suikerhartjes ter decoratie.

Prak de banaan tot een vrijwel gladde massa. Voeg het ei toe en roer het mengsel goed door. Verhit in een koekenpan een theelepel kokosolie, totdat het vloeibaar is. Giet ongeveer de helft van het mengsel in de pan en laat het zachtjes op laag vuur lichtbruin worden. Zodra de ene kant lichtbruin is, keer je ‘m om, zodat de andere kant ook gaar kan worden. Doe dit ook voor de andere helft van het mengsel. Als het pannenkoekje de neiging heeft uit elkaar te vallen, keer ‘m dan om door middel van een bord. Zet het bord over het pannenkoekje. Houdt vervolgens het bord beet en keer de gehele pan om. Nu ligt de pannenkoek omgekeerd op het bord en kan je ‘m vervolgens zonder kleerscheuren weer in de pan doen. Terwijl de pannenkoekjes liggen af te koelen, kan je de slagroom kloppen. Snijd een pruim in vieren en haal de scheel eraf. Als de pannenkoeken genoeg afgekoeld zijn, kan je er naar smaak honing overheen doen. Serveer de pannenkoeken met een twee eetlepels slagroom, de pruimen en strooi er wat hartjes overheen.

banaanpannenkoek

Voor de Trifle (2 personen)
– Alpro Soja Perzikyoghurt (koeling);
– (Glutenvrije) muesli of cornflakes;
– Een pruim;
– (Soja)slagroom;
– Honing;
– Twee longdrinks/glazen potjes.
– Optioneel: Suikerhartjes.

Schep in een longdrink (of potje) twee eetlepels perzikyoghurt. Doe daarna een aantal theelepels honing erin, zodat er een flinke laag honing ontstaat. Schep vervolgens weer twee eetlepels perzikyoghurt erin. Doe daarna een laagje muesi (of cornflakes) erop. Doe nog één eetlepel yoghurt erop. Snijd de pruim in stukjes en leg dat op de yoghurt. Doe vervolgens daar slagroom op, totdat het glas vol zit. Strooi er ter decoratie wat suikerhartjes over.

Perziktrifle

Een tip: Wacht niet te lang met opdienen, anders zakt het hele zooitje in…

perziktrifle

Omdat ik shitloads honing overal op- en doorheen had gegooid, was het mierzoet. Maar zó lekker! Ik weet zeker dat je hier punten mee gaat scoren, bij zowel je lover, een vriendin, de hond van de buren of gewoon bij jezelf.

Spread the love en eet smakelijk!

Het leven gaat niet altijd over rozen.

In december 2014 had ik een vaag voorgevoel. Ik had het gevoel dat 2015 alles behalve een fijn jaar zou worden. Inmiddels is het begin februari en ik kan stellen dat dit voorgevoel aardig uitgekomen is.

t9d330b_fuck-my-life-cat

Zoals jullie waarschijnlijk hebben gezien/gelezen, zou ik op mezelf gaan. Na zorgvuldige berekeningen en diep nadenken heb ik half januari het huurcontract getekend. Nadat ik de sleutel overhandigd kreeg heb ik een vreugdedansje gedaan in de woonkamer. Ik was zo blij. Ik merkte wel dat ik meer herrie in de woning hoorde dan wat ik bij de bezichtigingen had gehoord. En ik wist nog steeds niet wat er achter dat luik zat in de slaapkamer. “Dat zal wel een opbergruimte zijn.” werd er tegen mij gezegd, en ik ben daar vanuit gegaan. Want de opzichter zou dat toch wel weten?

Nee. De opzichter had blijkbaar geen flauw idee wat er achter dat luik zat. Toen mijn ouders op een normale zaterdagmiddag wilden gaan starten met klussen, kwamen ze tot de ontdekking dat er twee grote ventilatiesystemen achter dat luik zit. Die systemen zorgden voor een continu suizend geluid, alsof je in een harde storm zit, of pal langs de snelweg woont. Ze waren direct gestopt met klussen. Dit leuke nieuws kreeg ik op m’n werk te horen, waarna ik volledig in paniek naar het huis ging om zelf te gaan luisteren. Inderdaad, die systemen maakten veel geluid. Teveel, naar mijn mening. Hoe langer je in het stille huis was, hoe harder het geluid werd. Hoe kan dit nou? Hoe hebben we dit nou niet kunnen horen tijdens de bezichtigingen? Hoe kon de opzichter niet weten dat er twee van die apparaten achter dat luik zat? Schijnbaar hebben die apparaten uit gestaan tijdens die bezichtigingen, anders hadden we dat al veel eerder opgemerkt.

’s Avonds kwam mijn vriend nog even luisteren. “Nee, hier zou ik ook niet in kunnen slapen.” was zijn antwoord. En hij had het ook niet gehoord toen hij mee ging naar een bezichtiging. Gelukkig, het lag niet aan mij. Maar nu? Ik had voor anderhalve maand de huur betaald, alles was al geregeld. Het huis was van mij. Maar ik wilde het niet meer. Voor dit geluid had ik niet getekend. Er moest naar een oplossing gezocht worden. Misschien zou ik wel kunnen wennen aan dit geluid? Misschien kan er een timer op die apparaten, waardoor ze sowieso ’s nachts stil zijn? Misschien kunnen ze het isoleren, waardoor het geluid weg is? Na veel gebel, geregel en stress, kwam er uiteindelijk een opzichter kijken. “Oei mevrouwtje, ik had niet verwacht dat er zulke grote systemen er in zo’n klein huisje zou zitten. Nee, hier kan niet zoveel gedaan aan worden… Het geluid zal altijd blijven. Misschien dat isolatie zou helpen, maar zeker weten doe ik dat niet.”

Toen wist ik het zeker: Hier kan ik niet gaan wonen. Het hele avontuur kan niet doorgaan. Ik heb m’n ogen uit m’n kop gejankt. In een week tijd ging ik van ‘super happy’ naar ‘emo kid’. Want nu kwam het volgende probleem: De vloer moest geannuleerd worden, ik moest m’n keukentafel terugbrengen naar de kringloop, het bankstel moest geannuleerd worden… En nog het allerbelangrijkste: Kreeg ik mijn anderhalve maand huur wel terug? Na een hoop geregel heb ik het geld van de vloer terug gekregen, is de tafel teruggebracht en komt het bankstel toch en mag-ie godzijdank bij m’n schoonouders staan. En wonder boven wonder: Ik heb al m’n geld terug van de huur.

Eind goed, al goed toch? Ja, dat kan je denken. Maar op dit moment voelt het toch anders. Ik woon opeens weer thuis, terwijl ik me erop had voorbereid eindelijk een eigen plekje te hebben.  Ik probeer om deze gebeurtenis te kunnen lachen, zodat het minder erg lijkt. Hé, ik heb zometeen meer geld dan dat ik ooit heb gehad! Ik kan langer met Oetie knuffelen! Ik hoef geen huishouden te doen! Ik verdien zometeen zoveel dat ik lekker op vakantie kan gaan! Maar diep vanbinnen vreet het aan me. Alle stress van de afgelopen weken begint er nu uit te komen en ik voel me een wandelend lijk. Ik probeer aan m’n scriptie te werken, maar natuurlijk gaat dat ook niet goed en weet ik zeker dat ik de deadline van maart niet ga halen. Verder gaat het met een aantal mensen die ik liefheb ook niet zo goed. Kortom: dit jaar is héél slecht begonnen.

Mocht je nu een hater zijn en denken: “Ha lekker voor Lindsey, dat is je verdiende loon.” Doe maar. Want ook al gaat het op dit moment niet goed, ik weet wel dat het op een dag weer beter gaat. Dat ik een nog leuker huisje vind. Dat ik m’n scriptie haal. Dat het beter gaat met de mensen waarbij het nu minder gaat. Dat ik ga reizen, ver weg van hier. En die tijd komt er. Misschien niet morgen, misschien niet over een maand. Misschien pas volgend jaar. De tijd zal het leren.

Nee, het leven gaat niet over rozen. Maar, what doesn’t kill you makes you stronger. Toch?

Oké nu ga ik weer aan m’n scriptie, anders haal ik de deadline sowieso helemaal niet.

Doei.