I’ll take you to the candy shop

Gewoon wat baksels die ik de afgelopen maanden heb gemaakt. Niet dat ik een pro ben of zo; verre van zelfs! Maar ik vind het leuk om het af en toe te doen. En vind het nog leuker om het op te eten.

Britain cupcakes

Vlinder koekjes

Bonbons

Pedobear cakejes

Advertenties

Fifty Shades of Shit

Opeens was ‘ie er: de trilogie ‘Fifty Shades of’ van E.L. James. De boeken zijn wereldwijd zo’n 45 miljoen keer over de toonbank gegaan en kunnen we dus spreken van een ware hype. Voor degene die de afgelopen maanden onder een steen hebben geleefd, hier korte een omschrijving van de boeken:

Het verhaal speelt zich af in de Amerikaanse stad Seattle en gaat over de net afgestudeerde Anastasia Steele die een seksuele relatie krijgt met de jonge zakenman Christian Grey. Christian en Anastasia onderhandelen over de inhoud van een BDSM-contract waarin staat dat Christian haar mag onderwerpen in sadomasochistische rollenspellen.” (Gejat van Wikipedia)

De boeken werden gebombardeerd als ‘mommyporn’, hoewel het boek niet alleen door vrouwen van boven de 30 met twee kinderen en een zwaar ingedut seksleven wordt gelezen. Helaas.  Het eerste deel van de trilogie, ‘Fifty Shades of Grey’ (of ‘Vijftig Tinten Grijs’) was zelfs in de bibliotheek niet aan te slepen. Nou snap ik niet dat iemand überhaupt dat boek huurt. Ik denk dat de bladzijdes inmiddels aan elkaar plakken (ik hoef hopelijk niet uit te leggen waarom).

De laatste tijd kan je geen tijdschrift of krant open slaan, zonder dat je ergens iets leest over de boeken. Op tv wordt je ermee doodgegooid en het lijkt net alsof zo’n beetje iedere vrouw eigenlijk dolgraag een flink potje in elkaar geramd wil worden, om vervolgens nog even genomen te worden. Dat wil de media ons laten geloven in ieder geval. Zover ik weet, willen de meeste vrouwen dit niet. Dus please, mannen, DOE DIT NIET. Niet zonder toestemming in ieder geval. Anders vindt je je tepelklem plots op een lichaamsdeel waar het niet hoort…

Ikzelf weiger deze boeken te lezen. Sowieso ben ik niet zo van de hypes. Van verschillende kanten heb ik gehoord dat het ontzettend slecht is geschreven en dat het BDSM wat in de boeken uitgevoerd wordt totaal niet overeenkomt met de werkelijkheid. Daarnaast zijn er veel soortgelijke verhalen gratis te lezen op het internet. Waarom dit dan ook zo’n hype is geworden is voor mij een raadsel. Ik dacht dat ‘wij’ vrouwen inmiddels zodanig geëmancipeerd waren dat we niet meer onderdanig wilden zijn aan de man. Maar blijkbaar valt dit vies tegen.

Ik hoopte dat we inmiddels wel klaar waren met dit Fifty Shades- gedoe. Het komt namelijk een beetje m’n neus uit. Maar nee, er is een film in de maak over de trilogie en we zijn hier dus nog lang niet klaar mee. Ik word gek. Wie heeft er voor mij een jetpack te leen? I don’t want to live on this planet anymore.

Florence and the Machine live in Heineken Musical Hall

 

Zaterdagavond 24 november was het eindelijk zo ver: Zuslief en ik gingen naar Florence and the Machine! Deze Britse band, bekend van de hits ‘Shake it Out’ en ‘You’ve Got the Love’, trad op in een uitverkochte HMH. Als echte fangirls hadden we een shirt aan van de band en daar aangekomen  hadden we allebei nog een tas van Florence and the Machine gekocht.

 

Nadat we bijna twee uur (!) hebben gewacht, kwamen ze dan eindelijk op het podium. Het decor was in art deco stijl en had af en toe visuals van glas-in-lood, waardoor het net leek alsof we in en een kerk zaten. Na een beetje afstandelijk begin, begon Florence Welch het publiek toe te spreken en maakte grapjes, zoals dat ze deze keer geen magic mushrooms had gebruikt, omdat je toch geen verschil merkt tussen de normale Florence en de Florence die de mushrooms gebruikt heeft.

 

Muzikaal was het heel goed, alleen de zang was af en toe wat minder. Soms zat Florence net tegen vals aan. Maar toen ze heen en weer rende over het podium en stond te springen, zong ze gewoon goed door. Dat wil ik ook kunnen!

Ik vond het een leuk optreden, alleen een beetje jammer dat we zo lang op ze moesten wachten. Helaas houden ze een pauze van een jaar, dus het zal de komende tijd stil worden rondom de band. Ik ben blij dat ik erbij ben geweest!

Changing seasons

Na een niet al te zonnige zomer, zijn de dagen inmiddels steeds korter aan het worden, is het buiten flink afgekoeld en vallen de blaadjes van de bomen. De herfst is back, in volle glorie. Voor de één is het een feest, want dan kan je weer lekker binnen zitten met een goed boek en warme chocomelk bij de verwarming. Voor de ander is het de start van een winterdepressie.

Voor mij is helaas vooral het laatste aan de orde. Oké, ik ben niet echt depressief, maar ik ken betere tijden. Het idee dat we nog zo lang op de volgende zomer moeten wachten stemt mij niet erg vrolijk. Dat het kwik snel daalt naar rond de 10° C en dat het steeds sneller donker wordt ook niet. Geef mij maar een zonnetje, een temperatuurtje van rond de 23° C en vrolijk fluitende vogeltjes. Heerlijk! Het feit dat je ‘s zomers op een terrasje liters ijsthee en bier naar binnen kan tanken tot in de late uurtjes, ga ik missen. In de herfst en winter kan dit allemaal niet. We worden gedwongen om binnen te zitten en daar vind ik helemaal niets aan.

Dit jaar wil ik niet chagrijnig en pessimistisch de winter in. Nee. Dit keer ga ik het anders aanpakken. De herfst en winter kunnen mij dit jaar niet klein krijgen. Maar wat ben ik dan van plan? Misschien hebben mede-winterdippers ook wel wat aan mijn ideeën.

Als professioneel koukleum heb ik al twee warme vesten aangeschaft, en ben van plan om er nog meer te halen. Dat is dan ook het eerste idee om deze seizoenen door te komen: shoppen! Shoppen kan altijd, hoewel het in de vrieskou nou niet echt fijn is. Behalve in een overdekt winkelcentrum. Dan wel. Een goed gevulde portemonnee komt ook wel van pas voor deze activiteit.

Ook iets wat je bij koud, regenachtig weer kan doen: bakken. Taarten, koekjes, (cup)cakes en nog meer van dit soort lekkernijen maken, is een prima tijdverdrijf op een druilerige zondag. Dit is helaas niet zo goed voor de lijn, maar daar heb ik wat op gevonden! Hardlopen. Sinds een klein jaartje ben ik redelijk verslingerd aan hardlopen. Ik ben benieuwd of ik ook in de vrieskou naar buiten durf.  Met stortregen blijf ik al binnen, maar ik ga het proberen!

Nog iets wat vooral in de herfst leuk is: boswandelingen. De bossen zijn prachtig in de herfst. Vroeger ging ik met m’n ouders naar het bos, op zoek naar dennenappels, mooie bladeren, beukennootjes en paddenstoelen. Nu wil ik met vriendlief naar het bos. Het liefst op een mooie dag met een zonnetje. Fotocamera mee en vervolgens ergens muntthee (of warme chocolademelk) drinken. En oké, stiekem ga ik op jacht naar mooie bladeren, dennenappels, beukennootjes en paddenstoelen. Diep van binnen blijf ik een kind.

Wat je kan ook doen: zingen. Voel je je een beetje depri? Ga dan zingen! Het maakt niet uit of je nou hetzelfde klinkt als de kraai in de achtertuin, trek je scheur open en zing een liedje. Ik vind zingen heerlijk en word er vrolijk van. Iets wat ik deze herfst en winter meer ga doen, aangezien ik sinds kort weer een band heb. Daarnaast ga ik lekker gitaar spelen, als het te koud is om naar buiten te gaan.

Ook kijk ik al ontzettend uit naar december. Eerst old skool Sinterklaas vieren en nadat de Sint het land uit gebonjourd is, direct een kerstboom halen. Ik word blij van de versieringen, lichtjes, kaarsjes en geuren die bij kerst horen. Zodra het donker is (rond een uur of 6 dus), gaan de lampen uit en gaan de kaneel geurkaarsen en de lichtjes aan.

Oh, en nog iets wat best wel leuk is aan de winter: sneeuw! De kou vind ik afschuwelijk, maar daar heb ik m’n warme vesten voor. De wereld is gelijk een stuk mooier als er een wit laagje overheen ligt. Lekker met je snowboots door een vers stukje sneeuw lopen. Dat mag van mij twee dagen duren en dan moet het weer snel gaan dooien. Maar voor twee dagen vind ik sneeuw heel erg leuk.

Ja, ik denk dat ik deze keer de herfst en winter wel overleef. In ieder geval tot december. Na januari zit de winterdip er sneller in, maar tegen die tijd heb ik vast wel weer tips om mezelf (en misschien anderen) weer op te kunnen vrolijken. Kom maar op herfst, ik ben er klaar voor!

Muse, The 2nd Law

                      Image

Het nieuwste album van Muse, The 2nd Law, is in Nederland alweer een klein maandje uit en staat op dit moment op nummer vijf in de Nederlandse album top 100. Ik had de cd nog niet beluisterd, terwijl ik in december naar een concert van ze ga! Shame on me. Voor iedereen die de cd nog niet beluisterd heeft, maar wel benieuwd is, heb ik ‘m even gerecenseerd.

De titel van het album verwijst naar de Tweede wet van de thermodynamica. Een niet echt vrolijke betekenis: alle energie in een gesloten circuit neemt af en gaat dood. Het einde van de wereld komt eraan. Wel erg toepasselijk, aangezien volksstammen er heilig van overtuigd zijn dat 2012 hét jaar is dat de aarde eraan gaat.

Wat zeer verassend is aan dit album, zijn de invloeden van het tegenwoordig zo populaire dupstep. Toen bekend werd dat Muse een aantal dupstep- nummers had gemaakt, was iedereen in rep en roer. Muse zou toch niet hun eigen sound verloren zijn? Dit is gelukkig niet het geval.

Ondanks het donkere thema, klinkt The 2nd Law niet erg zwaar. Het inmiddels zesde album van Muse klinkt nog steeds naar Muse; groots, dreigend en behoorlijk experimenteel. De invloeden van Queen zijn nog steeds aanwezig, maar ook van Radiohead, zoals goed te horen is in het nummer ‘Animals’. U2 komt ook duidelijk naar voren, vooral in het nummer ‘Big Freeze’. Het openingsnummer ‘Supremacy’ heeft invloeden van Led Zeppelin. ‘Panic Station’ klinkt als een funky jaren ’80 song, wat zeer goed uitpakt. ‘Survival’ is natuurlijk al bekend als themesong van de Olympische Spelen,  wat misschien niet helemaal het gewenste resultaat heeft geleverd. In de nummers ‘Follow Me’ en ‘Unsustainable’ is duidelijk dupstep te horen. En dat klinkt verassend goed, hoewel het soms een beetje clichématig is. Gelukkig kan Muse ook eigen nummers goed kopiëren.  ‘Explorers’ heeft ontzettend veel weg ‘Invincible’, die op het album Black Holes and Revelations staat. Basgitarist Christoper Wolstenholme heeft op The 2nd Law ook twee nummers ingezongen, namelijk ‘Save Me’, wat iets weg heeft van Porcupine Tree en ‘Liquid State’, die niet echt spannend klinkt. Het resultaat is wat magertjes en is waarschijnlijk niet voor herhaling vatbaar. Laat leadzanger Matthew Bellamy voortaan maar weer gewoon alles inzingen, si vous plaît.

Al met al is The 2nd Law gewaagd, maar daarom ook best interessant. Sommige nummers zijn misschien een beetje wennen, maar het resultaat mag er wezen. Laten we hopen dat de 2012-voorspellingen niet uitkomen, zodat we nog lang van dit album kunnen genieten!

                      Image