Feels like falling asleep but the party’s just begun.

 

 

 

 

 

 

Jasje, Bershka // Top, H&M // Broek, H&M // Schoenen, New Look // Ketting, Primark

Vandaag is mijn allerliefste zusje Romy 17 jaar geworden. Hiep hiep hoera! En vandaag is de kat, Lotje, 2 jaar geworden (volgens ons). Dubbel feest dus! Vandaar dat ik er vandaag, voor mijn doen, best wel uitgedost uit zie. Smokey eyes, red lips. Het jasje wat ik aan heb, had ik besteld bij Bershka.com. Ze hadden ‘m niet in de winkel, maar ik wilde dit jasje zo graag! Ik ben er erg blij mee : ).

Hype deze look op lookbook.nu: http://lookbook.nu/look/3852850-Feels-like-falling-asleep-but-the-party-just-begun

 

Prima Ballerina

Toen ik nog een lief schattig meisje was, had ik een wens: Ik wilde dolgraag op ballet. Dat mocht, mits ik mijn zwemdiploma zou halen. Ik had een gigantische hekel aan zwemles en kon dus ook niet wachten totdat ik mijn A-diploma zou halen. Toen ik ‘m eenmaal in de pocket had, was het zover. Ik mocht op balletles. Dolblij was ik. Eindelijk, mijn droom kwam uit en hoefde NOOIT MEER naar zwemles. NOOIT MEER. Oh, wat was ik blij!

In mijn veronderstelling mocht ik een balletpakje aan zoals de ballerina’s in het Zwanenmeer (dat was waarschijnlijk ook een van de redenen dat ik op ballet wilde). Prachtig vond ik die pakjes. Helaas mocht ik geen tutu aan bezaaid met glitters en kreeg ik ook geen spitzen. Nee, ik moest een soort van gymschoentjes aan en mocht wel een zijde rokje aan, maar dat haalde het natuurlijk nooit bij zo’n tutu. Gelukkig mocht m’n outfit wel roze zijn, dat maakte weer een hoop goed.

De lessen vond ik erg leuk en werd vrolijk van de piano riedeltjes waar we op danste. Plié, strek, relevé op en neer. Ik kon als een van de weinige de split en de spagaat. Ik kreeg les van een hele lieve lerares, Marion heette ze. Zij staat zelfs nog in mijn vriendenboekje. Marion zag potentie in me. Ze vond dat ik naar een echte balletschool moest gaan, zodat ik eventueel een professionele ballerina kon worden. Maar met mijn zeven lentes jong wist ik dat ik dit niet voor de rest van mijn leven zou willen doen. Het was een hobby en meer ook niet. Zoveel meisjes willen naar de balletschool en mogen niet, maar ik mocht wel en wilde niet.

Vanaf dat moment ging ik eigenlijk steeds meer met tegenzin naar ballet. Ik voelde de druk om de beste te zijn en om de een of andere reden lukte dat niet meer. Ik faalde. Ik wilde er mee stoppen, want ik kon het toch niet meer. Na nog een jaartje aangemodderd te hebben, was ik uiteindelijk maar op jazz ballet gegaan.

Jaren zijn voorbij gegaan zonder dat ik aan ballet dacht. In de loop der jaren ben ik van een lenig meisje naar een stijve hark gegaan die d’r been niet eens hoger dan 20 cm in de lucht kan krijgen. Maar de laatste tijd begint het weer te kriebelen. Zodra ik het op tv zie denk ik ‘Oh, dat wil ik ook weer doen’. De danspasjes, en ja, de prachtige outfits. Die tutu’s met glitters! Die spitzen! Het kleine meisje in mij vind het nog steeds prachtig. Misschien dat ik toch weer op ballet ga. Zou ik het nog kunnen? Ik ga er nog even over nadenken. Eerst kijken hoe druk ik het komend schooljaar zal hebben. Misschien word ik dan toch nog de prima ballerina die ik ooit kon worden.